Autor: Maciej

Zapraszamy do niezwykłej duchowej i biblijnej wędrówki – wirtualnej pielgrzymki do miejsc w Ziemi Świętej związanych z wydarzeniami Wielkiego Tygodnia. Na każdy dzień Wielkiego Tygodnia fragment Ewangelii, galeria zdjęć, komentarz i zachęta do sięgania po Słowo Boże.
POczątek znajdziecie na samym dole strony!

---

Wielki Piątek/Wielka Sobota

Zabrali zatem Jezusa. A On sam, dźwigając krzyż, wyszedł na miejsce zwane Miejscem Czaszki, które po hebrajsku nazywa się Golgota. Tam Go ukrzyżowano, a z Nim dwóch innych, z jednej i drugiej strony, pośrodku zaś Jezusa. Wypisał też Piłat tytuł winy i kazał go umieścić na krzyżu. A było napisane: Jezus Nazarejczyk, Król żydowski. Napis ten czytało wielu Żydów, ponieważ miejsce, gdzie ukrzyżowano Jezusa, było blisko miasta. A było napisane w języku hebrajskim, łacińskim i greckim. Arcykapłani żydowscy mówili do Piłata: T. Nie pisz: Król żydowski, ale że On powiedział: Jestem Królem żydowskim. E. Odparł Piłat: I. Com napisał, napisałem.
E. Żołnierze zaś, gdy ukrzyżowali Jezusa, wzięli Jego szaty i podzielili na cztery części, dla każdego żołnierza jedna część; wzięli także tunikę. Tunika zaś nie była szyta, ale cała tkana od góry do dołu. Mówili więc między sobą: T. Nie rozdzierajmy jej, ale rzućmy o nią losy, do kogo ma należeć. E. Tak miały się wypełnić słowa Pisma: Podzielili między siebie szaty moje, a o moją suknię rzucili losy. To właśnie uczynili żołnierze.
Testament dany z krzyża
A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: + Niewiasto, oto syn Twój. E. Następnie rzekł do ucznia: + Oto Matka twoja. E. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.
Śmierć Jezusa
Potem Jezus, świadom, że już wszystko się dokonało, aby się wypełniło Pismo, rzekł: + Pragnę. E. Stało tam naczynie pełne octu. Nałożono więc na hizop gąbkę nasączoną octem i do ust Mu podano. A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: + Dokonało się! E. I skłoniwszy głowę, oddał ducha.

tekst całej Ewangelii Wielkiego Piątku:
https://niezbednik.niedziela.pl/liturgia/2020-04-10/Ewangelia

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

ok.12.00
Droga ku Kalwarii – Łk 23, 26-32; Mt 27, 3 In; Mk 15, 20nn; J 19,17
Ukrzyżowanie – Łk 23, 33-38; Mt 27, 35-38; Mk 15, 23-28; J  19,18 – Łk 23, 39-43
„Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił? – Mk 15, 33-36; Mt 27, 45-50
Jezus daje nam Matkę – J19, 25-27
ok. 15.00
Śmierć Jezusa na Krzyżu – J 19, 28-30; MT 27 48; Mk 15,36n; Łk 23, 46
Jedna z zasłon świątyni pęka. Trzęsienie ziemi – Łk. 23, 45-46; Mt 27,51
Przebicie Serca Jezusowego – J 19, 31
ok. 18.00
złożenie – Jezusa do grobu i włożenie kamienia u wejścia – J19, 38-42; Mt 27, Jk 4, 15

---

Wielki Czwartek

tekst Ewangelii:

Było to przed Świętem Paschy. Jezus, wiedząc, że nadeszła godzina Jego, by przeszedł z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował.
W czasie wieczerzy, gdy diabeł już nakłonił serce Judasza Iskarioty, syna Szymona, aby Go wydał, Jezus, wiedząc, że Ojciec oddał Mu wszystko w ręce oraz że od Boga wyszedł i do Boga idzie, wstał od wieczerzy i złożył szaty. A wziąwszy prześcieradło, nim się przepasał. Potem nalał wody do misy. I zaczął obmywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany.
Podszedł więc do Szymona Piotra, a on rzekł do Niego: «Panie, Ty chcesz mi umyć nogi?» Jezus mu odpowiedział: «Tego, co Ja czynię, ty teraz nie rozumiesz, ale poznasz to później». Rzekł do Niego Piotr: «Nie, nigdy mi nie będziesz nóg umywał».
Odpowiedział mu Jezus: «Jeśli cię nie umyję, nie będziesz miał udziału ze Mną». Rzekł do Niego Szymon Piotr: «Panie, nie tylko nogi moje, ale i ręce, i głowę!»
Powiedział do niego Jezus: «Wykąpany potrzebuje tylko nogi sobie umyć, bo cały jest czysty. I wy jesteście czyści, ale nie wszyscy». Wiedział bowiem, kto Go wyda, dlatego powiedział: «Nie wszyscy jesteście czyści».
A kiedy im umył nogi, przywdział szaty i znów zajął miejsce przy stole, rzekł do nich: «Czy rozumiecie, co wam uczyniłem? Wy Mnie nazywacie „Nauczycielem” i „Panem”, i dobrze mówicie, bo nim jestem. Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wy powinniście sobie nawzajem umywać nogi. Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy tak czynili, jak Ja wam uczyniłem».
Jan 13, 1 – 15

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

zostań w domu i czytaj:

Jezus pokazuje uczniom, co znaczy miłość – klęka przed nimi, obmywa i całuje im nogi. Przygotowuje ich i umacnia, by właściwie zrozumieli mękę i krzyż. Co dziś znaczy dla Ciebie obmycie nóg? Kto tobie służy? A ty? Masz odwagę umyć innym nogi, masz odwagę służyć?

Na podstawie zapisów Ewangelii, przedstawiam prawdopodobną chronologię wydarzeń ostatnich 24 godzin z życia Jezusa (część 1):

Jezus wysyła Piotra i Jana, aby przygotowali Wieczerzę – Łk 22, 7 – 13; Mt 26, 17
ok. 18.00 – Ostatnia Wieczerza:
– umywanie nóg – J 13,1-17
– zapowiedź zdrady – Łk 22, 21-23; Mk 14, 17-21
– wyjście Judasza – J 13, 18-30
– ustanowienie Eucharystii – Łk 22, 14-20; Mt 26,20-25; Mk 14, 22-25
– zapowiedź zaparcia się Piotra – Łk 22, 31-38; Mt 26, 31-35; Mk 14, 26-31; J 13, 36
– obietnica zesłania Ducha Świętego – J 14, 15-20

ok. 24.00 – wyjście za potok Cedron na górę Oliwną do ogrodu Gethsemani
– modlitwa w ogrodzie Gethsemani – Mt 26, 36-46; Mk 14, 32-42; Łk 22, 39-46
– Jezus poci się krwią
– opuszczony przez wszystkich
– trzykrotnie budzi swoich uczniów

Wielki Piątek

ok. 2.00 w nocy
– pocałunek Judasza – pojmanie Jezusa – Łk 22, 47-53; Mt 26, 47; Mk 14, 43-52; J 18, 1 – 11
– ucieczka Apostołów – Mt 26, 56
– przesłuchanie u Annasza, spoliczkowanie Jezusa przez strażnika
– trzykrotne zaparcie się Piotra – J 18, 12 – 27; Mt 26, 57 – 75; Mk 14, 53 – 72; Łk 22, 54 – 62

ok. 3.00 do 5.00
– Jezus wyszydzany i bity w ciemnicy – Łk 22, 63-65; Mt 26, 66; Mk 14, 65

ok. 5.00
– Jezus, przed Sanhedrynem – Łk 22, 66-71; J 18,12 nn
– fałszywe zeznania świadków – Mt 26, 57-68; Mk 14, 53-65;
– skazanie na śmierć
– rozpacz Judasza – Mt 27, 3 -10

ok. 6.00
– Proces, Jezus przed Piłatem – Mt 27,1-2; Mk 15,1; Łk 23, i; J 18, 28
– Odesłany do Heroda, wyszydzany, ubrany w ubliżający strój – Łk 23,1-12
– Jezus ponownie przed Piłatem – Łk 23, 13-16; J 18,29-38
– Jezus odrzucony na korzyść Barabasza – Mt 27,15-26

ok. 10,00
– Biczowanie powrozami, obciążonymi kawałkami ołowiu i haczykami
– Jezus wyszydzony i cierniem ukoronowany – Mt 27, 27-31; Mk 15,16-20

ok. 11.30
– Piłat po raz ostatni przesłuchuje Jezusa – „Oto człowiek” – J 19,4-7
– Skazanie na śmierć-J 19,13-16

ok. 12.00
– Droga ku Kalwarii – Łk 23, 26-32; Mt 27, 3 In; Mk 15, 20nn; J 19,17
– Ukrzyżowanie – Łk 23, 33-38; Mt 27, 35-38; Mk 15, 23-28; J 19,18 – Łk 23,39-43
– „Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił? – Mk 15, 33-36; Mt 27, 45-50
– Jezus daje nam Matkę – J19, 25-27

ok. 15.00
– Śmierć Jezusa na Krzyżu – J 19, 28-30; MT 27 48nn; .Mk 15,36n; Łk 23, 46. .
– Jedna z zasłon świątyni pęka. Trzęsienie ziemi. – Łk. 23, 45-46; Mt 27,51
– Przebicie Serca Jezusowego – J 19, 31

---

Wielka Środa

tekst Ewangelii:

Jeden z Dwunastu, imieniem Judasz Iskariota, udał się do arcykapłanów i rzekł: «Co chcecie mi dać, a ja wam Go wydam?» A oni wyznaczyli mu trzydzieści srebrników. Odtąd szukał sposobności, żeby Go wydać. W pierwszy dzień Przaśników przystąpili do Jezusa uczniowie i zapytali Go: «Gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali spożywanie Paschy?» On odrzekł: «Idźcie do miasta, do znanego nam człowieka i powiedzcie mu: „Nauczyciel mówi: Czas mój jest bliski; u ciebie urządzam Paschę z moimi uczniami”». Uczniowie uczynili tak, jak im polecił Jezus, i przygotowali Paschę. Z nastaniem wieczoru zajął miejsce u stołu razem z dwunastu uczniami. A gdy jedli, rzekł: «Zaprawdę, powiadam wam: jeden z was Mnie wyda». Bardzo tym zasmuceni, zaczęli pytać jeden przez drugiego: «Chyba nie ja, Panie?» On zaś odpowiedział: «Ten, który ze Mną rękę zanurzył w misie, ten Mnie wyda. Wprawdzie Syn Człowieczy odchodzi, jak o Nim jest napisane, lecz biada temu człowiekowi, przez którego Syn Człowieczy będzie wydany. Byłoby lepiej dla tego człowieka, gdyby się nie narodził». Wtedy Judasz, który miał Go wydać, rzekł: «Czyżbym ja, Rabbi?» Odpowiedział mu: «Tak, ty».
Mt 26, 14 – 25

zostań w domu, weź i czytaj więcej:

zajrzyj do Biblii: zebranie Sanhedrynu w sprawie uwięzienia Jezusa: Mt 26, 1 – 5; Mk 14; płacz Jezusa nad Jerozolimą – Łk 19, 41-44; wersja z kurą: Mt 23, 37 – 39; nawiązanie do 30 srebrników – Za 11, 12 – 13; Wj 21, 32; Mt 28, 11 – 15

Zastanów się…
Jakie myśli towarzyszą tobie gdy czytasz historię Judasza? To twoja historia? Dlaczego Kościół w Wielką Środę przypomina nam o Judaszu? Czemu to powtarzamy?

Rdz 50, 20 – zamierzaliście przeciwko mnie zło, które Bóg przemienił w dobro. Historia Józefa jest podobna do historii Jezusa? Spróbuj porównać historie tych postaci.

Jak obliczyłem wartość 30 srebrników?
Proste, szacunkowe obliczenie. 1 srebrnik = 1 szekla = ok. 11 g – czyli około 20 zł (wg średniej dzisiejszej ceny srebra) = 600 zł (denar – 6 gr Ag = 10 zł; talent – 34 kg Ag = 60.000 zł; stater – 22 gr Ag = 40 zł)

Z chronologii wydarzeń Wielkiego Tygodnia wynika, że Jezus spędził noc ze środy na czwartek w domu Marty, Marii i Łazarza, w Betanii – Mk 14, 3 – 9; Mt 26, 6 – 13; J 12, 1 – 8
jak myślisz, dlaczego? Gdy atmosfera wokół Jezusa gęstnieje, szuka pociechy w domu przyjaciół…

Ponieważ sakrament spowiedzi w tym czasie może być utrudniony lub niemożliwy, zastanów się i spróbuj przeprowadzić wraz z całą rodziną nabożeństwo pokutne. Ważne, piękne, pojednasz cały dom ze sobą! Tylko… nic na siłę! Zastanówcie się razem i działajcie w zgodzie. Propozycja nabożeństwa przygotowana przez diecezję tarnowską:

---

Wielki Wtorek

W czasie wieczerzy z uczniami Jezus wzruszył się do głębi i tak oświadczył: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeden z was Mnie wyda». Spoglądali uczniowie jeden na drugiego, niepewni, o kim mówi. Jeden z Jego uczniów – ten, którego Jezus miłował – spoczywał na Jego piersi. Jemu to dał znak Szymon Piotr i rzekł do niego: «Kto to jest? O kim mówi?» Ten, oparłszy się zaraz na piersi Jezusa, rzekł do Niego: «Panie, któż to jest?»Jezus odparł: «To ten, dla którego umoczę kawałek chleba i podam mu». Umoczywszy więc kawałek chleba, wziął i podał Judaszowi, synowi Szymona Iskarioty. A po spożyciu kawałka chleba wstąpił w niego Szatan. Jezus zaś rzekł do niego: «Co masz uczynić, czyń prędzej! » Nikt jednak z biesiadników nie rozumiał, dlaczego mu to powiedział. Ponieważ Judasz miał pieczę nad trzosem, niektórzy sądzili, że Jezus powiedział do niego: «Zakup, czego nam potrzeba na święto», albo żeby dał coś ubogim. On więc po spożyciu kawałka chleba zaraz wyszedł. A była noc. Po jego wyjściu rzekł Jezus: «Syn Człowieczy został teraz otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony. Jeżeli Bóg został w Nim otoczony chwałą, to i Bóg Go otoczy chwałą w sobie samym, i to zaraz Go chwałą otoczy. Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Będziecie Mnie szukać, ale – jak to Żydom powiedziałem, tak i teraz wam mówię – dokąd Ja idę, wy pójść nie możecie». Rzekł do Niego Szymon Piotr: «Panie, dokąd idziesz?» Odpowiedział Mu Jezus: «Dokąd Ja idę, ty teraz za Mną pójść nie możesz, ale później pójdziesz». Powiedział Mu Piotr: «Panie, dlaczego teraz nie mogę pójść za Tobą? Życie moje oddam za Ciebie». Odpowiedział Jezus: «Życie swoje oddasz za Mnie? Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: Kogut nie zapieje, aż ty trzy razy się Mnie wyprzesz». (J 13, 21-33. 36-38)

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

więcej o zaparciu się Piotra znajdziesz tutaj: Mt 26, 31-35; Mk 14, 26-31; Łk 22,31-34; J 13,36. Historię Jego powołania przeczytasz tu: Łk 5, 1-11. Zastanów się i pomyśl, czy Jezus powołując Piotra wiedział, że on się zaprze? Czemu z niego nie zrezygnował? Jaka w tym dobra nowina dla nas?
Judasz… jeden z pierwszych uczniów Jezusa, przyjaciel. Bliski Jezusowi. Więcej o Judaszu znajdziesz w nagraniu z Gorzkich Żali – https://jaskiniaslowa.pl/2020/03/26/gorzkie-zale-maria-magdalena/
Co dla ciebie znaczy zaprzeć się Jezusa? Co znaczy pozostać wiernym? Znasz kogoś, kto zdradził? Piotr żałował, i Chrystus mu przebaczył. Wierzysz w moc sakramentu pojednania? Pomyśl o wielkopostnej spowiedzi. Wzbudź w sobie żal za grzechy. Bliżej ci w tym do Judasza czy do Piotra? Judasz nie żałował… ?

---

Wielki Poniedziałek

Na sześć dni przed Paschą Jezus przybył do Betanii, gdzie mieszkał Łazarz, którego Jezus wskrzesił z martwych. Urządzono tam dla Niego ucztę. Marta posługiwała, a Łazarz był jednym z zasiadających z Nim przy stole. Maria zaś wzięła funt szlachetnego i drogocennego oleju nardowego i namaściła Jezusowi nogi, a włosami je otarła. A dom napełnił się wonią olejku. Na to rzekł Judasz Iskariota, jeden z uczniów Jego, ten, który Go miał wydać: „Czemu to nie sprzedano tego olejku za trzysta denarów i nie rozdano ich ubogim?” Powiedział zaś to nie dlatego, jakoby dbał o biednych, ale ponieważ był złodziejem, i mając trzos wykradał to, co składano.
Na to Jezus powiedział: „Zostaw ją! Przechowała to, aby Mnie namaścić na dzień mojego pogrzebu. Bo ubogich zawsze macie u siebie, ale Mnie nie zawsze macie”.
Wielki tłum Żydów dowiedział się, że tam jest; a przybyli nie tylko ze względu na Jezusa, ale także by ujrzeć Łazarza, którego wskrzesił z martwych. Arcykapłani zatem postanowili stracić również Łazarza, gdyż wielu z jego powodu odłączyło się od Żydów i uwierzyło w Jezusa.
Ewangelia św. Jana 12, 1-11

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

zostań w domu, weź i czytaj więcej:

historie związane z Betanią znajdziesz także w innych miejscach Nowego Testamentu: Jezus w gościnie u Marty i Marii – Łk 10, 38 – 42; wskrzeszenie Łazarza – J 11, 1-44.

Zastanów się, co dla ciebie jest tak cennego jak olejek nardowy? Czy masz odwagę poświęcić to dla Jezusa? Czy potrafisz zrezygnować z tego dla innych? A może oddajesz tylko troszkę, bo ci szkoda? Trzymasz więcej dla siebie, bo tak bezpieczniej?
Jak rozumiesz postawę Marii, czemu to zrobiła? Może to zapowiedź pogrzebu? Jaki był cel, co w ten sposób powiedziała Jezusowi, co mówi Kościołowi?
Jeśli przyjąć, za Ojcami Kościoła, interpretację, iż Maria w tej scenie symbolizuje Kościół – oblubienicę Chrystusa, do czego ta ewangelia zachęca całą Wspólnotę Kościoła?
Zastanów się nad relacją pomiędzy Łazarzem, Marią, Martą i Jezusem. Gdzie dziś jest Betania Jezusa? W sercu masz Betanię, czy raczej Jerozolimę? Czym te miasta się różnią w tobie?
Zapach. Czym pachnie twoje serce, co jest nardowym olejkiem, a może inne wonie ci towarzyszą?

Niedziela Palmowa – Męki Pańskiej

tekst Ewangelii:

Gdy się zbliżali do Jerozolimy, do Betfage i do Betanii, położonych w pobliżu Góry Oliwnej, posłał dwóch spośród swoich uczniów z takim poleceniem: Idźcie do wsi leżącej naprzeciw, a zaraz po wejściu do niej natkniecie się na przywiązanego osiołka, którego nikt z ludzi jeszcze nie dosiadał. Odwiążcie go i przyprowadźcie tutaj. A jeśli ktoś zapytałby was, dlaczego to robicie; powiedzcie: Pan go potrzebuje, ale zaraz go tu z powrotem odeśle. Poszli więc i natknęli się na osiołka przywiązanego do drzwi, na zewnątrz, przy ulicy – i odwiązali go. Niektórzy zaś spośród stojących tam ludzi zapytali: Dlaczego odwiązujecie tego osiołka? Odpowiedzieli więc zgodnie z poleceniem Jezusa, a oni im pozwolili. Przyprowadzili go zatem do Jezusa, zarzucili na zwierzę swe wierzchnie okrycia, a On na nim usiadł. I wielu ludzi rozpostarło na drodze swoje szaty, inni z kolei ułożyli gałązki ścięte z pól. A ci, którzy Go poprzedzali i którzy szli za Nim, wołali: Hosanna! Szczęśliwy, który przychodzi w imieniu Pana! Powodzenia nadchodzącemu Królestwu naszego ojca Dawida! Hosanna na wysokościach! W takich to okolicznościach Jezus wjechał do Jerozolimy. Wszedł też do świątyni, obejrzał wszystko, ale że był już wieczór, wyszedł wraz z Dwunastoma do Betanii.
Mt 21, 1 – 11

Jezu Chryste, 
tak jak apostołowie
w dniu Twojego wjazdu do Jerozolimy, 
potrzebujemy radości,
która by nas przygotowała 
do niesienia z Tobą
naszego własnego krzyża.
A Ty mówisz do każdego z nas:
nie lękaj się, zaryzykuj 
i odważ się iść za Mną – zawsze i stale na nowo.

brat Roger z Taizé (1915-2005)

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

opis wjazdu do Jerozolimy znajdziesz w tych Ewangeliach: Mt 21, 1-11; Mk 11, 1-10; J 12, 12-16
Spróbuj porównać te teksty. Widzisz różnice? Jak myślisz, czemu te opisy się różnią? Co chcieli uwypuklić poszczególni Ewangeliści? Spróbuj pomodlić się tym tekstem.
W liturgii czytamy też opis męki Pańskiej. Znajdziesz go w Mt 26, 14 – 27, 66. Co zwróciło Twoją uwagę gdy słuchałeś dziś tego opisu podczas transmisji Mszy Świętej? Znajdź ten szczegół i spróbuj się nad nim zastanowić. Jeśli będziesz miał z tym kłopot, napisz do mnie, pomyślimy razem!