Warning: Trying to access array offset on value of type bool in /home/platne/serwer22798/public_html/wp-content/plugins/google-drive-wp-media/google-drive-wp-media.php on line 40
Rekolekcje - JASKINIA SŁOWA

biblijne rozważania i pielgrzymka na Wielki Tydzień

Zapraszamy do niezwykłej duchowej i biblijnej wędrówki – wirtualnej pielgrzymki do miejsc w Ziemi Świętej związanych z wydarzeniami Wielkiego Tygodnia. Na każdy dzień Wielkiego Tygodnia fragment Ewangelii, galeria zdjęć, komentarz i zachęta do sięgania po Słowo Boże.
POczątek znajdziecie na samym dole strony!


Wielki Piątek/Wielka Sobota

Zabrali zatem Jezusa. A On sam, dźwigając krzyż, wyszedł na miejsce zwane Miejscem Czaszki, które po hebrajsku nazywa się Golgota. Tam Go ukrzyżowano, a z Nim dwóch innych, z jednej i drugiej strony, pośrodku zaś Jezusa. Wypisał też Piłat tytuł winy i kazał go umieścić na krzyżu. A było napisane: Jezus Nazarejczyk, Król żydowski. Napis ten czytało wielu Żydów, ponieważ miejsce, gdzie ukrzyżowano Jezusa, było blisko miasta. A było napisane w języku hebrajskim, łacińskim i greckim. Arcykapłani żydowscy mówili do Piłata: T. Nie pisz: Król żydowski, ale że On powiedział: Jestem Królem żydowskim. E. Odparł Piłat: I. Com napisał, napisałem.
E. Żołnierze zaś, gdy ukrzyżowali Jezusa, wzięli Jego szaty i podzielili na cztery części, dla każdego żołnierza jedna część; wzięli także tunikę. Tunika zaś nie była szyta, ale cała tkana od góry do dołu. Mówili więc między sobą: T. Nie rozdzierajmy jej, ale rzućmy o nią losy, do kogo ma należeć. E. Tak miały się wypełnić słowa Pisma: Podzielili między siebie szaty moje, a o moją suknię rzucili losy. To właśnie uczynili żołnierze.
Testament dany z krzyża
A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: + Niewiasto, oto syn Twój. E. Następnie rzekł do ucznia: + Oto Matka twoja. E. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.
Śmierć Jezusa
Potem Jezus, świadom, że już wszystko się dokonało, aby się wypełniło Pismo, rzekł: + Pragnę. E. Stało tam naczynie pełne octu. Nałożono więc na hizop gąbkę nasączoną octem i do ust Mu podano. A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: + Dokonało się! E. I skłoniwszy głowę, oddał ducha.

tekst całej Ewangelii Wielkiego Piątku:
https://niezbednik.niedziela.pl/liturgia/2020-04-10/Ewangelia

komentarz do liturgii Słowa Wielkiego Piątku

ok.12.00
Droga ku Kalwarii – Łk 23, 26-32; Mt 27, 3 In; Mk 15, 20nn; J 19,17
Ukrzyżowanie – Łk 23, 33-38; Mt 27, 35-38; Mk 15, 23-28; J  19,18 – Łk 23, 39-43
„Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił? – Mk 15, 33-36; Mt 27, 45-50
Jezus daje nam Matkę – J19, 25-27
ok. 15.00
Śmierć Jezusa na Krzyżu – J 19, 28-30; MT 27 48; Mk 15,36n; Łk 23, 46
Jedna z zasłon świątyni pęka. Trzęsienie ziemi – Łk. 23, 45-46; Mt 27,51
Przebicie Serca Jezusowego – J 19, 31
ok. 18.00
złożenie – Jezusa do grobu i włożenie kamienia u wejścia – J19, 38-42; Mt 27, Jk 4, 15


Wielki Czwartek

tekst Ewangelii:

Było to przed Świętem Paschy. Jezus, wiedząc, że nadeszła godzina Jego, by przeszedł z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował.
W czasie wieczerzy, gdy diabeł już nakłonił serce Judasza Iskarioty, syna Szymona, aby Go wydał, Jezus, wiedząc, że Ojciec oddał Mu wszystko w ręce oraz że od Boga wyszedł i do Boga idzie, wstał od wieczerzy i złożył szaty. A wziąwszy prześcieradło, nim się przepasał. Potem nalał wody do misy. I zaczął obmywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany.
Podszedł więc do Szymona Piotra, a on rzekł do Niego: «Panie, Ty chcesz mi umyć nogi?» Jezus mu odpowiedział: «Tego, co Ja czynię, ty teraz nie rozumiesz, ale poznasz to później». Rzekł do Niego Piotr: «Nie, nigdy mi nie będziesz nóg umywał».
Odpowiedział mu Jezus: «Jeśli cię nie umyję, nie będziesz miał udziału ze Mną». Rzekł do Niego Szymon Piotr: «Panie, nie tylko nogi moje, ale i ręce, i głowę!»
Powiedział do niego Jezus: «Wykąpany potrzebuje tylko nogi sobie umyć, bo cały jest czysty. I wy jesteście czyści, ale nie wszyscy». Wiedział bowiem, kto Go wyda, dlatego powiedział: «Nie wszyscy jesteście czyści».
A kiedy im umył nogi, przywdział szaty i znów zajął miejsce przy stole, rzekł do nich: «Czy rozumiecie, co wam uczyniłem? Wy Mnie nazywacie „Nauczycielem” i „Panem”, i dobrze mówicie, bo nim jestem. Jeżeli więc Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, to i wy powinniście sobie nawzajem umywać nogi. Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy tak czynili, jak Ja wam uczyniłem».
Jan 13, 1 – 15

komentarz do Ewangelii Wielkiego Czwartku
o ogrodzie Oliwnym – biblijne wprowadzenie do medytacji o Gethsemani
komentarz i opowiadanie o tym, co widać na zdjęciach

zostań w domu i czytaj:

Jezus pokazuje uczniom, co znaczy miłość – klęka przed nimi, obmywa i całuje im nogi. Przygotowuje ich i umacnia, by właściwie zrozumieli mękę i krzyż. Co dziś znaczy dla Ciebie obmycie nóg? Kto tobie służy? A ty? Masz odwagę umyć innym nogi, masz odwagę służyć?

Na podstawie zapisów Ewangelii, przedstawiam prawdopodobną chronologię wydarzeń ostatnich 24 godzin z życia Jezusa (część 1):

Jezus wysyła Piotra i Jana, aby przygotowali Wieczerzę – Łk 22, 7 – 13; Mt 26, 17
ok. 18.00 – Ostatnia Wieczerza:
– umywanie nóg – J 13,1-17
– zapowiedź zdrady – Łk 22, 21-23; Mk 14, 17-21
– wyjście Judasza – J 13, 18-30
– ustanowienie Eucharystii – Łk 22, 14-20; Mt 26,20-25; Mk 14, 22-25
– zapowiedź zaparcia się Piotra – Łk 22, 31-38; Mt 26, 31-35; Mk 14, 26-31; J 13, 36
– obietnica zesłania Ducha Świętego – J 14, 15-20

ok. 24.00 – wyjście za potok Cedron na górę Oliwną do ogrodu Gethsemani
– modlitwa w ogrodzie Gethsemani – Mt 26, 36-46; Mk 14, 32-42; Łk 22, 39-46
– Jezus poci się krwią
– opuszczony przez wszystkich
– trzykrotnie budzi swoich uczniów

Wielki Piątek

ok. 2.00 w nocy
– pocałunek Judasza – pojmanie Jezusa – Łk 22, 47-53; Mt 26, 47; Mk 14, 43-52; J 18, 1 – 11
– ucieczka Apostołów – Mt 26, 56
– przesłuchanie u Annasza, spoliczkowanie Jezusa przez strażnika
– trzykrotne zaparcie się Piotra – J 18, 12 – 27; Mt 26, 57 – 75; Mk 14, 53 – 72; Łk 22, 54 – 62

ok. 3.00 do 5.00
– Jezus wyszydzany i bity w ciemnicy – Łk 22, 63-65; Mt 26, 66; Mk 14, 65

ok. 5.00
– Jezus, przed Sanhedrynem – Łk 22, 66-71; J 18,12 nn
– fałszywe zeznania świadków – Mt 26, 57-68; Mk 14, 53-65;
– skazanie na śmierć
– rozpacz Judasza – Mt 27, 3 -10

ok. 6.00
– Proces, Jezus przed Piłatem – Mt 27,1-2; Mk 15,1; Łk 23, i; J 18, 28
– Odesłany do Heroda, wyszydzany, ubrany w ubliżający strój – Łk 23,1-12
– Jezus ponownie przed Piłatem – Łk 23, 13-16; J 18,29-38
– Jezus odrzucony na korzyść Barabasza – Mt 27,15-26

ok. 10,00
– Biczowanie powrozami, obciążonymi kawałkami ołowiu i haczykami
– Jezus wyszydzony i cierniem ukoronowany – Mt 27, 27-31; Mk 15,16-20

ok. 11.30
– Piłat po raz ostatni przesłuchuje Jezusa – „Oto człowiek” – J 19,4-7
– Skazanie na śmierć-J 19,13-16

ok. 12.00
– Droga ku Kalwarii – Łk 23, 26-32; Mt 27, 3 In; Mk 15, 20nn; J 19,17
– Ukrzyżowanie – Łk 23, 33-38; Mt 27, 35-38; Mk 15, 23-28; J 19,18 – Łk 23,39-43
– „Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił? – Mk 15, 33-36; Mt 27, 45-50
– Jezus daje nam Matkę – J19, 25-27

ok. 15.00
– Śmierć Jezusa na Krzyżu – J 19, 28-30; MT 27 48nn; .Mk 15,36n; Łk 23, 46. .
– Jedna z zasłon świątyni pęka. Trzęsienie ziemi. – Łk. 23, 45-46; Mt 27,51
– Przebicie Serca Jezusowego – J 19, 31


Wielka Środa

tekst Ewangelii:

Jeden z Dwunastu, imieniem Judasz Iskariota, udał się do arcykapłanów i rzekł: «Co chcecie mi dać, a ja wam Go wydam?» A oni wyznaczyli mu trzydzieści srebrników. Odtąd szukał sposobności, żeby Go wydać. W pierwszy dzień Przaśników przystąpili do Jezusa uczniowie i zapytali Go: «Gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali spożywanie Paschy?» On odrzekł: «Idźcie do miasta, do znanego nam człowieka i powiedzcie mu: „Nauczyciel mówi: Czas mój jest bliski; u ciebie urządzam Paschę z moimi uczniami”». Uczniowie uczynili tak, jak im polecił Jezus, i przygotowali Paschę. Z nastaniem wieczoru zajął miejsce u stołu razem z dwunastu uczniami. A gdy jedli, rzekł: «Zaprawdę, powiadam wam: jeden z was Mnie wyda». Bardzo tym zasmuceni, zaczęli pytać jeden przez drugiego: «Chyba nie ja, Panie?» On zaś odpowiedział: «Ten, który ze Mną rękę zanurzył w misie, ten Mnie wyda. Wprawdzie Syn Człowieczy odchodzi, jak o Nim jest napisane, lecz biada temu człowiekowi, przez którego Syn Człowieczy będzie wydany. Byłoby lepiej dla tego człowieka, gdyby się nie narodził». Wtedy Judasz, który miał Go wydać, rzekł: «Czyżbym ja, Rabbi?» Odpowiedział mu: «Tak, ty».
Mt 26, 14 – 25

komentarz do Ewangelii mówiącej o zdradzie Judasza
opis zdjęć z kościoła Dominus Flevit

zostań w domu, weź i czytaj więcej:

zajrzyj do Biblii: zebranie Sanhedrynu w sprawie uwięzienia Jezusa: Mt 26, 1 – 5; Mk 14; płacz Jezusa nad Jerozolimą – Łk 19, 41-44; wersja z kurą: Mt 23, 37 – 39; nawiązanie do 30 srebrników – Za 11, 12 – 13; Wj 21, 32; Mt 28, 11 – 15

Zastanów się…
Jakie myśli towarzyszą tobie gdy czytasz historię Judasza? To twoja historia? Dlaczego Kościół w Wielką Środę przypomina nam o Judaszu? Czemu to powtarzamy?

Rdz 50, 20 – zamierzaliście przeciwko mnie zło, które Bóg przemienił w dobro. Historia Józefa jest podobna do historii Jezusa? Spróbuj porównać historie tych postaci.

Jak obliczyłem wartość 30 srebrników?
Proste, szacunkowe obliczenie. 1 srebrnik = 1 szekla = ok. 11 g – czyli około 20 zł (wg średniej dzisiejszej ceny srebra) = 600 zł (denar – 6 gr Ag = 10 zł; talent – 34 kg Ag = 60.000 zł; stater – 22 gr Ag = 40 zł)

Z chronologii wydarzeń Wielkiego Tygodnia wynika, że Jezus spędził noc ze środy na czwartek w domu Marty, Marii i Łazarza, w Betanii – Mk 14, 3 – 9; Mt 26, 6 – 13; J 12, 1 – 8
jak myślisz, dlaczego? Gdy atmosfera wokół Jezusa gęstnieje, szuka pociechy w domu przyjaciół…

Ponieważ sakrament spowiedzi w tym czasie może być utrudniony lub niemożliwy, zastanów się i spróbuj przeprowadzić wraz z całą rodziną nabożeństwo pokutne. Ważne, piękne, pojednasz cały dom ze sobą! Tylko… nic na siłę! Zastanówcie się razem i działajcie w zgodzie. Propozycja nabożeństwa przygotowana przez diecezję tarnowską:


Wielki Wtorek

W czasie wieczerzy z uczniami Jezus wzruszył się do głębi i tak oświadczył: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeden z was Mnie wyda». Spoglądali uczniowie jeden na drugiego, niepewni, o kim mówi. Jeden z Jego uczniów – ten, którego Jezus miłował – spoczywał na Jego piersi. Jemu to dał znak Szymon Piotr i rzekł do niego: «Kto to jest? O kim mówi?» Ten, oparłszy się zaraz na piersi Jezusa, rzekł do Niego: «Panie, któż to jest?»Jezus odparł: «To ten, dla którego umoczę kawałek chleba i podam mu». Umoczywszy więc kawałek chleba, wziął i podał Judaszowi, synowi Szymona Iskarioty. A po spożyciu kawałka chleba wstąpił w niego Szatan. Jezus zaś rzekł do niego: «Co masz uczynić, czyń prędzej! » Nikt jednak z biesiadników nie rozumiał, dlaczego mu to powiedział. Ponieważ Judasz miał pieczę nad trzosem, niektórzy sądzili, że Jezus powiedział do niego: «Zakup, czego nam potrzeba na święto», albo żeby dał coś ubogim. On więc po spożyciu kawałka chleba zaraz wyszedł. A była noc. Po jego wyjściu rzekł Jezus: «Syn Człowieczy został teraz otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony. Jeżeli Bóg został w Nim otoczony chwałą, to i Bóg Go otoczy chwałą w sobie samym, i to zaraz Go chwałą otoczy. Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Będziecie Mnie szukać, ale – jak to Żydom powiedziałem, tak i teraz wam mówię – dokąd Ja idę, wy pójść nie możecie». Rzekł do Niego Szymon Piotr: «Panie, dokąd idziesz?» Odpowiedział Mu Jezus: «Dokąd Ja idę, ty teraz za Mną pójść nie możesz, ale później pójdziesz». Powiedział Mu Piotr: «Panie, dlaczego teraz nie mogę pójść za Tobą? Życie moje oddam za Ciebie». Odpowiedział Jezus: «Życie swoje oddasz za Mnie? Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: Kogut nie zapieje, aż ty trzy razy się Mnie wyprzesz». (J 13, 21-33. 36-38)

komentarz do Ewangelii zapowiedzi zdrady i zaparcia się
wyjaśnienie zwrotu – Zejdź mi z oczu, szatanie
pewni możemy być Jego miłości do nas… ale naszej do Niego?
komentarz do zdjęć, opowiadanie o kościele in Gallicantu i okolicy

więcej o zaparciu się Piotra znajdziesz tutaj: Mt 26, 31-35; Mk 14, 26-31; Łk 22,31-34; J 13,36. Historię Jego powołania przeczytasz tu: Łk 5, 1-11. Zastanów się i pomyśl, czy Jezus powołując Piotra wiedział, że on się zaprze? Czemu z niego nie zrezygnował? Jaka w tym dobra nowina dla nas?
Judasz… jeden z pierwszych uczniów Jezusa, przyjaciel. Bliski Jezusowi. Więcej o Judaszu znajdziesz w nagraniu z Gorzkich Żali – https://jaskiniaslowa.pl/2020/03/26/gorzkie-zale-maria-magdalena/
Co dla ciebie znaczy zaprzeć się Jezusa? Co znaczy pozostać wiernym? Znasz kogoś, kto zdradził? Piotr żałował, i Chrystus mu przebaczył. Wierzysz w moc sakramentu pojednania? Pomyśl o wielkopostnej spowiedzi. Wzbudź w sobie żal za grzechy. Bliżej ci w tym do Judasza czy do Piotra? Judasz nie żałował… ?


Wielki Poniedziałek

Na sześć dni przed Paschą Jezus przybył do Betanii, gdzie mieszkał Łazarz, którego Jezus wskrzesił z martwych. Urządzono tam dla Niego ucztę. Marta posługiwała, a Łazarz był jednym z zasiadających z Nim przy stole. Maria zaś wzięła funt szlachetnego i drogocennego oleju nardowego i namaściła Jezusowi nogi, a włosami je otarła. A dom napełnił się wonią olejku. Na to rzekł Judasz Iskariota, jeden z uczniów Jego, ten, który Go miał wydać: „Czemu to nie sprzedano tego olejku za trzysta denarów i nie rozdano ich ubogim?” Powiedział zaś to nie dlatego, jakoby dbał o biednych, ale ponieważ był złodziejem, i mając trzos wykradał to, co składano.
Na to Jezus powiedział: „Zostaw ją! Przechowała to, aby Mnie namaścić na dzień mojego pogrzebu. Bo ubogich zawsze macie u siebie, ale Mnie nie zawsze macie”.
Wielki tłum Żydów dowiedział się, że tam jest; a przybyli nie tylko ze względu na Jezusa, ale także by ujrzeć Łazarza, którego wskrzesił z martwych. Arcykapłani zatem postanowili stracić również Łazarza, gdyż wielu z jego powodu odłączyło się od Żydów i uwierzyło w Jezusa.
Ewangelia św. Jana 12, 1-11

komentarz księdza Macieja do Ewangelii o namaszczeniu w Betanii a także do galerii zdjęć

zostań w domu, weź i czytaj więcej:

historie związane z Betanią znajdziesz także w innych miejscach Nowego Testamentu: Jezus w gościnie u Marty i Marii – Łk 10, 38 – 42; wskrzeszenie Łazarza – J 11, 1-44.

Zastanów się, co dla ciebie jest tak cennego jak olejek nardowy? Czy masz odwagę poświęcić to dla Jezusa? Czy potrafisz zrezygnować z tego dla innych? A może oddajesz tylko troszkę, bo ci szkoda? Trzymasz więcej dla siebie, bo tak bezpieczniej?
Jak rozumiesz postawę Marii, czemu to zrobiła? Może to zapowiedź pogrzebu? Jaki był cel, co w ten sposób powiedziała Jezusowi, co mówi Kościołowi?
Jeśli przyjąć, za Ojcami Kościoła, interpretację, iż Maria w tej scenie symbolizuje Kościół – oblubienicę Chrystusa, do czego ta ewangelia zachęca całą Wspólnotę Kościoła?
Zastanów się nad relacją pomiędzy Łazarzem, Marią, Martą i Jezusem. Gdzie dziś jest Betania Jezusa? W sercu masz Betanię, czy raczej Jerozolimę? Czym te miasta się różnią w tobie?
Zapach. Czym pachnie twoje serce, co jest nardowym olejkiem, a może inne wonie ci towarzyszą?

Niedziela Palmowa – Męki Pańskiej

homilia z Mszy w katedrze warszawskiej, 5.04.2020

tekst Ewangelii:

Gdy się zbliżali do Jerozolimy, do Betfage i do Betanii, położonych w pobliżu Góry Oliwnej, posłał dwóch spośród swoich uczniów z takim poleceniem: Idźcie do wsi leżącej naprzeciw, a zaraz po wejściu do niej natkniecie się na przywiązanego osiołka, którego nikt z ludzi jeszcze nie dosiadał. Odwiążcie go i przyprowadźcie tutaj. A jeśli ktoś zapytałby was, dlaczego to robicie; powiedzcie: Pan go potrzebuje, ale zaraz go tu z powrotem odeśle. Poszli więc i natknęli się na osiołka przywiązanego do drzwi, na zewnątrz, przy ulicy – i odwiązali go. Niektórzy zaś spośród stojących tam ludzi zapytali: Dlaczego odwiązujecie tego osiołka? Odpowiedzieli więc zgodnie z poleceniem Jezusa, a oni im pozwolili. Przyprowadzili go zatem do Jezusa, zarzucili na zwierzę swe wierzchnie okrycia, a On na nim usiadł. I wielu ludzi rozpostarło na drodze swoje szaty, inni z kolei ułożyli gałązki ścięte z pól. A ci, którzy Go poprzedzali i którzy szli za Nim, wołali: Hosanna! Szczęśliwy, który przychodzi w imieniu Pana! Powodzenia nadchodzącemu Królestwu naszego ojca Dawida! Hosanna na wysokościach! W takich to okolicznościach Jezus wjechał do Jerozolimy. Wszedł też do świątyni, obejrzał wszystko, ale że był już wieczór, wyszedł wraz z Dwunastoma do Betanii.
Mt 21, 1 – 11

Jezu Chryste, 
tak jak apostołowie
w dniu Twojego wjazdu do Jerozolimy, 
potrzebujemy radości,
która by nas przygotowała 
do niesienia z Tobą
naszego własnego krzyża.
A Ty mówisz do każdego z nas:
nie lękaj się, zaryzykuj 
i odważ się iść za Mną – zawsze i stale na nowo.

brat Roger z Taizé (1915-2005)

opis wjazdu do Jerozolimy znajdziesz w tych Ewangeliach: Mt 21, 1-11; Mk 11, 1-10; J 12, 12-16
Spróbuj porównać te teksty. Widzisz różnice? Jak myślisz, czemu te opisy się różnią? Co chcieli uwypuklić poszczególni Ewangeliści? Spróbuj pomodlić się tym tekstem.
W liturgii czytamy też opis męki Pańskiej. Znajdziesz go w Mt 26, 14 – 27, 66. Co zwróciło Twoją uwagę gdy słuchałeś dziś tego opisu podczas transmisji Mszy Świętej? Znajdź ten szczegół i spróbuj się nad nim zastanowić. Jeśli będziesz miał z tym kłopot, napisz do mnie, pomyślimy razem!

Spotkania ze Zmartwychwstałym. Ewangelie czasu Paschy

Drodzy czytelnicy/słuchacze! Cieszę się, że razem mogliśmy przeżywać Wielki Tydzień. Wiem, że kilkaset osób regularnie zaglądało na tę stronę, by razem modlić się, by poznawać kolejne miejsca Jerozolimy, oraz odkrywać to, co w Ewangelii odnosiło się do ostatnich dni ziemskiego życia Jezusa. Chciałbym zaprosić Was do tego samego, ale już w nowym czasie, po Zmartwychwstaniu! Zachęcam, by każdego dnia znaleźć chwilę, i przeżyć lepiej nadchodzący tydzień – oktawę – od Niedzieli Zmartwychwstania do Niedzieli Miłosierdzia. Codziennie kolejne wpisy, galeria zdjęć i komentarze! Zapraszam dziś i zapraszam ponownie następnego dnia.
ksiądz Maciej Jaszczołt


Sobota Wielkanocna

Po swym zmartwychwstaniu, wczesnym rankiem w pierwszy dzień tygodnia, Jezus ukazał się najpierw Marii Magdalenie, z której przedtem wyrzucił siedem złych duchów. Ona poszła i oznajmiła to Jego towarzyszom, pogrążonym w smutku i płaczącym. Ci jednak, słysząc, że żyje i że ona Go widziała, nie dali temu wiary.
Potem ukazał się w innej postaci dwom spośród nich na drodze, gdy szli do wsi. Oni powrócili i obwieścili pozostałym. Lecz im też nie uwierzyli.
W końcu ukazał się samym Jedenastu, gdy siedzieli za stołem, i wyrzucał im brak wiary oraz upór, że nie wierzyli tym, którzy widzieli Go zmartwychwstałego.
I rzekł do nich: «Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu!»
Mk 16, 9 – 15

komentarz do Ewangelii
komentarz do opisu Cezarei Nadmorskiej

zostań w domu i czytaj Pismo Święte

Mk 16, 9 – 15 – medytując ten tekst zajrzyj także do Mt 28, 10; J 20, 11 – 18; Łk 8, 2
Pomyśl o swoich trudnościach z przyjęciem prawdy o Zmartwychwstaniu. Przyjąć prawdę w swoim życiu – to wcale nie jest łatwe, prawda?
Iść i głosić Ewangelię? Co to znaczy dla Ciebie? Do czego wzywa cię Jezus?

Cezarea Nadmorska
Dz 10, 1 – 48 – Poganie mają dostęp do Kościoła – Piotr dostaje pouczenie, by nikogo nie wykluczać! Czego ta historia uczy nas?
Dz 23, 23 – 27, 2 – dzieje świętego Pawła – historia Pawła i jego uwięzienia. Więzienie pokrzyżowało tak po ludzku plany Pawła. Czy na pewno? Areszt jest czasem potrzebny. Paweł tworzył, planował, pisał listy. Działał. Jak spędzasz czas kwarantanny domowej? Bądź jak św. Paweł w więzieniu 😀 Działaj, pisz, planuj, módl się, bądź gorliwy. „W każdym położeniu dziękujcie” – naśladuj św. Pawła i powtarzaj te słowa w tym, co przeżywasz dziś.

Piątek Wielkanocny

J 21, 1 – 14 :
Jezus znowu ukazał się nad Jeziorem Tyberiadzkim. A ukazał się w ten sposób: Byli razem Szymon Piotr, Tomasz, zwany Didymos, Natanael z Kany Galilejskiej, synowie Zebedeusza oraz dwaj inni z Jego uczniów. Szymon Piotr powiedział do nich: «Idę łowić ryby». Odpowiedzieli mu: «Idziemy i my z tobą». Wyszli więc i wsiedli do łodzi, ale tej nocy nic nie ułowili.
A gdy ranek zaświtał, Jezus stanął na brzegu. Jednakże uczniowie nie wiedzieli, że to był Jezus.
A Jezus rzekł do nich: «Dzieci, macie coś do jedzenia?»
Odpowiedzieli Mu: «Nie».
On rzekł do nich: «Zarzućcie sieć po prawej stronie łodzi, a znajdziecie». Zarzucili więc i z powodu mnóstwa ryb nie mogli jej wyciągnąć.
Powiedział więc do Piotra ów uczeń, którego Jezus miłował: «To jest Pan!» Szymon Piotr, usłyszawszy, że to jest Pan, przywdział na siebie wierzchnią szatę – był bowiem prawie nagi – i rzucił się wpław do jeziora. Pozostali uczniowie przypłynęli łódką, ciągnąc za sobą sieć z rybami. Od brzegu bowiem nie było daleko – tylko około dwustu łokci.
A kiedy zeszli na ląd, ujrzeli rozłożone ognisko, a na nim ułożoną rybę oraz chleb. Rzekł do nich Jezus: «Przynieście jeszcze ryb, które teraz złowiliście». Poszedł Szymon Piotr i wyciągnął na brzeg sieć pełną wielkich ryb w liczbie stu pięćdziesięciu trzech. A pomimo tak wielkiej ilości sieć nie rozerwała się. Rzekł do nich Jezus: «Chodźcie, posilcie się!» Żaden z uczniów nie odważył się zadać Mu pytania: «Kto Ty jesteś?», bo wiedzieli, że to jest Pan. A Jezus przyszedł, wziął chleb i podał im – podobnie i rybę.
To już trzeci raz Jezus ukazał się uczniom od chwili, gdy zmartwychwstał.

komentarz do pierwszej części rozdziału J 21

J 21, 15 – 19
Gdy Jezus ukazał się swoim uczniom i spożywał z nimi śniadanie, rzekł do Szymona Piotra: „Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?” Odpowiedział Mu: „Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham”. Rzekł do niego: „Paś baranki moje”.
I powtórnie powiedział do niego: „Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie?” Odparł Mu: „Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham”. Rzekł do niego: „Paś owce moje”.
Powiedział mu po raz trzeci: „Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie?” Zasmucił się Piotr, że mu po raz trzeci powiedział: „Czy kochasz Mnie?” I rzekł do Niego: „Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham”. Rzekł do niego Jezus: „Paś owce moje.
Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Gdy byłeś młodszy, opasywałeś się sam i chodziłeś, gdzie chciałeś. Ale gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a inny cię opasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz”. To powiedział, aby zaznaczyć, jaką śmiercią uwielbi Boga. A wypowiedziawszy to, rzekł do niego: „Pójdź za Mną!”

komentarz do drugiej części rozdziału J 21
komentarz do zdjęć jeziora i kościoła Prymatu – poprawka, Paweł VI był tam w styczniu 1964 a nie 63 jak na nagraniu 😀
opis jeziora galilejskiego

zostań w domu i czytaj Biblię!

Jezus objawia się o świcie – pomiędzy ciemnością a światłem, miedzy nocą a dniem. Co jest twoja ciemnością, nocą, w której nic nie możesz złowić? Co jest twoim dniem, porankiem spotkania ze Zmartwychwstałym?
cudowny połów ryb – na początku bycia uczniów z Jezusem – Lk 5, 1 – 11 – porównaj z dzisiejszą ewangelią – J 21, 1 – 14
niewiedza uczniów – rozpoznanie Pana
oddalenie – bliskość
brać – dać, mieć coś do dania – nie mieć niczego
zastanów się – sieć – symbol Pisma Świętego i więzi z Eucharystią – co to znaczy? Jak to rozumiesz w tej Ewangelii?
Dlaczego Jezus prosi uczniów by coś przynieśli? Osobiste dary dla Jezusa…
Zajrzyj do księgi Ezechiela – Ez 47, 1 – 12 – tam woda płynie z prawej strony świątyni. Widzisz nawiązanie do prawej strony łodzi? Co to znaczy?
Umiłowany uczeń rozpoznaje Jezusa nie wzrokiem, nie słuchem, ale! przez powiązanie Słowa Jezusa z wynikiem działania uczniów. Duża ilość ryb ma związek z rozpoznaniem Jezusa jako Pana – to nowe spojrzenie na Jezusa w kontekście wypełnienia pism… Co to znaczy dla ciebie?


Czwartek Wielkanocny

Uczniowie opowiadali, co ich spotkało w drodze i jak poznali Jezusa przy łamaniu chleba.
A gdy rozmawiali o tym, On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: «Pokój wam!»
Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. Lecz On rzekł do nich: «Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach? Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie Mnie i przekonajcie się: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam». Przy tych słowach pokazał im swoje ręce i nogi.
Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia, rzekł do nich: «Macie tu coś do jedzenia?» Oni podali Mu kawałek pieczonej ryby. Wziął i spożył przy nich.
Potem rzekł do nich: «To właśnie znaczyły słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko, co napisane jest o Mnie w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach». Wtedy oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma.
I rzekł do nich: «Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie; w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jeruzalem. Wy jesteście świadkami tego».
Lk 24, 35 – 48

komentarz do Ewangelii
komentarz do zdjęć – oprowadzenie po Tabghce

zostań w domu i czytaj Biblię!

Dzisiejsza Ewangelia mówi o spotkaniu Dwunastu z Jezusem Zmartwychwstałym. Zastanów się, dlaczego to tak ważne, żeby Jezus stanął pośrodku wspólnoty, by każdy uczeń zobaczył Go i uwierzył?
Pokój Wam! – to pozdrowienie, wypowiadane przez wysłanników Bożych – Sdz 6, 23; Tb 12, 17; Lk 10, 5; J 20, 19.21.26 – w czym dziś potrzebujesz usłyszeć to pozdrowienie? Co dla ciebie znaczy pokój, który przynosi Jezus?
Co Psalmy mówią o Mesjaszu? Ps 2, 1 – 2; 22, 2 – 19; 118, 22 – 23, ale myślę, że każdy z Was mógłby coś tu swojego dołożyć.
Co Prorocy mówią o Mesjaszu? np. Iz 53; Za 12 – 13
Wy jesteście świadkami – zobacz Dz 1, 8 – misyjny nakaz Jezusa – co to znaczy dla ciebie? Czemu ta ewangelia znajduje się w liturgii Oktawy Wielkanocy?
Jak ty przyjmujesz prawdę o Zmartwychwstaniu? Czy masz swoje mocne i prywatne, pewne dowody na to, że On żyje? Opowiedz o tym Jezusowi na modlitwie.


Środa Wielkanocna

W pierwszy dzień tygodnia dwaj uczniowie Jezusa byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej o sześćdziesiąt stadiów od Jeruzalem. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były jakby przesłonięte, tak że Go nie poznali.On zaś ich zapytał: «Cóż to za rozmowy prowadzicie z sobą w drodze?» Zatrzymali się smutni. A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: «Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało». Zapytał ich: «Cóż takiego?»Odpowiedzieli Mu: «To, co się stało z Jezusem Nazarejczykiem, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. A my spodziewaliśmy się, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. Ale po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak się to stało. Nadto, jeszcze niektóre z naszych kobiet przeraziły nas: były rano u grobu, a nie znalazłszy Jego ciała, wróciły i opowiedziały, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniają, iż On żyje. Poszli niektórzy z naszych do grobu i zastali wszystko tak, jak kobiety opowiadały, ale Jego nie widzieli». Na to On rzekł do nich: «O, nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały?» I zaczynając od Mojżesza, poprzez wszystkich proroków, wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego.Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakby miał iść dalej. Lecz przymusili Go, mówiąc: «Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił». Wszedł więc, aby zostać wraz z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy otworzyły się im oczy i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili między sobą: «Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?» W tej samej godzinie zabrali się i wrócili do Jeruzalem. Tam zastali zebranych Jedenastu, a z nimi innych, którzy im oznajmili: «Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi». Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze i jak Go poznali przy łamaniu chleba.

biblijna droga do Emaus
Zdjęcia z Abu Gosh – opactwa benedyktynów

Wtorek w oktawie Wielkanocy

Maria Magdalena stała przed grobem, płacząc. A kiedy tak płakała, nachyliła się do grobu i ujrzała dwóch aniołów w bieli, siedzących tam, gdzie leżało ciało Jezusa – jednego w miejscu głowy, drugiego w miejscu nóg.
I rzekli do niej: «Niewiasto, czemu płaczesz?»
Odpowiedziała im: «Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie Go położono».
Gdy to powiedziała, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa, ale nie wiedziała, że to Jezus.
Rzekł do niej Jezus: «Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?»
Ona zaś, sądząc, że to jest ogrodnik, powiedziała do Niego: «Panie, jeśli ty Go przeniosłeś, powiedz mi, gdzie Go położyłeś, a ja Go zabiorę».
Jezus rzekł do niej: «Mario!» A ona, obróciwszy się, powiedziała do Niego po hebrajsku: «Rabbuni», to znaczy: Mój Nauczycielu!
Rzekł do niej Jezus: «Nie zatrzymuj Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca. Natomiast udaj się do moich braci i powiedz im: „Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego”».
Poszła Maria Magdalena i oznajmiła uczniom: «Widziałam Pana», i co jej powiedział. J 20, 11 – 18

komentarz do Ewangelii o spotkaniu Marii z Jezusem Zmartwychwstałym
spacer po Magdali

zostań w domu i pomódl się tekstem dzisiejszej Ewangelii:

Maria, w przeciwieństwie do Szymona Piotra i Jana, nie odeszła od grobu… Tamci wrócili do siebie, a ona zostaje i płacze. Co to znaczy? Czemu nie odeszła? Jak ty wpatrujesz się w grób Jezusa, jak trwasz przy tajemnicy Zmartwychwstania?
Kobiety przychodzą do grobu – Mt 28, 1-8; Mk 16, 1 – 8; Łk 24, 1 – 9 – co wspólnego mają te teksty z omawianym dzisiaj. Co je różni, dlaczego? Co chciał podkreślić Ewangelista?
Maria była obecna przy krzyżu, była obecna przy zamknięciu grobu, więc dobrze wie, jak wyglądał pogrzeb, jak wyglądało ciało Jezusa, zawinięte w całun. Wszystko miała poukładane. Widok pustego grobu wszystko w niej zmienia. Nie masz tak, że wszystko ustawione, że wiesz jak jest, że nie ma wyjścia i wszystko skończone? Co to takiego? Opowiedz o tym Jezusowi, On zmartwychwstał właśnie dla Ciebie!
Kogo szukasz? – zwrot wyjątkowy: uczniowie słyszą to pytanie – J 1, 28; podobnie strażnicy – J 18, 4;
Zastanów się – kto na kogo patrzy – Maria się obraca, patrzy na grób, na Jezusa? Kiedy zaczyna na Niego patrzeć? Jezus mówi do jej pleców? :O
Maria jest tak skupiona na przerażającym widoku pustego grobu że nie zastanawia jej obecność aniołów, głos Jezusa…. Być skupionym na grobie, na beznadziei, na tym dnie, w którym jestem… Znasz to? W co tak się wpatrujesz?
Mario! Jezus mówi do niej po imieniu. Jezus po imieniu zwraca się w Ewangelii Jana tylko do Łazarza (11, 43), Filipa (14, 9), i Piotra (21, 15.16.17). Jezus przywołuje jej imię, by coś jej przypomnieć? A może Maria może rozpoznać Jezusa dopiero gdy rozpozna siebie?

Znajdź trochę czasu i bądź z tym tekstem. medytuj, odkrywaj! A jak coś w te dni ciekawego odkryjesz,w tej ewangelii lub w innych, to pisz – jaszczolt.maciej@gmail.com – podziel się!


Poniedziałek Wielkanocny

Gdy anioł przemówił do niewiast, one pośpiesznie oddaliły się od grobu, z bojaźnią i wielką radością, i pobiegły oznajmić to Jego uczniom.
A oto Jezus stanął przed nimi, mówiąc: «Witajcie!» One podeszły do Niego, objęły Go za nogi i oddały Mu pokłon. A Jezus rzekł do nich: «Nie bójcie się! Idźcie i oznajmijcie moim braciom: niech udadzą się do Galilei, tam Mnie zobaczą».
Gdy one były w drodze, niektórzy ze straży przyszli do miasta i powiadomili arcykapłanów o wszystkim, co zaszło. Ci zebrali się ze starszymi, a po naradzie dali żołnierzom sporo pieniędzy i rzekli: «Rozpowiadajcie tak: Jego uczniowie przyszli w nocy i wykradli Go, gdy spaliśmy. A gdyby to doszło do uszu namiestnika, my z nim pomówimy i wybawimy was z kłopotu».
Ci więc wzięli pieniądze i uczynili, jak ich pouczono. I tak rozniosła się ta pogłoska między Żydami, i trwa aż do dnia dzisiejszego. Mt 28, 8 – 15

wprowadzenie do medytacji Ewangelii

zostań w domu i pomódl się tekstem dzisiejszej Ewangelii

Niewiasty oddały pokłon Jezusowi – uwielbienie wobec Chrystusa Zmartwychwstałego. Jak to jest z Tobą? Udało się w te święta Wielkanocne spotkać z Jezusem, i oddać Mu pokłon? Co to znaczy dla Ciebie? Oddać pokłon, uwielbić…
nie lękajcie się – spotkanie ze Zmartwychwstałym ma uwolnić od lęku. Jak reagujesz na te słowa Jezusa? Są pocieszeniem, wyzwalają z lęku? Jest w tobie pewność obecności Jezusa?
Jezus uczniów nazywa braćmi, pomimo ich ucieczki, pomimo odejścia. Ich niewierność nie pokonała wierności Jezusa. Jesteś wierny Jezusowi? Nawet jeśli nie, to On nie mówi o tobie zdrajco, mówi – bracie!
kobiety i strażnicy idą mówić o pustym grobie – nikt nie stoi w miejscu. Ty też odchodzisz od pustego grobu. Z radością głosisz, czy z obawą donosisz?
za srebrniki zapomnieli o pustym grobie – co dziś jest twoimi srebrnikami, przez które zapominasz o Jezusie (jak strażnicy i Judasz)
odejść z radością od pustego grobu… – jak dobrze przeżyć czas paschalny? Jak właściwie odejść od pustego grobu (i tego co on oznacza) by wejść na drogę Ewangelii a nie zbłądzić w wirach codzienności pałacu arcykapłanów?


Niedziela Zmartwychwstania

Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu. Pobiegła więc i przybyła do Szymona Piotra oraz do drugiego ucznia, którego Jezus kochał, i rzekła do nich: «Zabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go położono».
Wyszedł więc Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu. Biegli obydwaj razem, lecz ów drugi uczeń wyprzedził Piotra i przybył pierwszy do grobu. A kiedy się nachylił, zobaczył leżące płótna, jednakże nie wszedł do środka.
Nadszedł potem także Szymon Piotr, idący za nim. Wszedł on do wnętrza grobu i ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą w jednym miejscu. Wtedy wszedł do wnętrza także i ów drugi uczeń, który przybył pierwszy do grobu. Ujrzał i uwierzył. Dotąd bowiem nie rozumieli jeszcze Pisma, które mówi, że On ma powstać z martwych. J 20, 1 – 9

homilia do J 20, 1 – 9 – w Niedzielę Zmartwychwstania 2020 w archikatedrze warszawskiej
kilka słów o występujących w tekście ewangelii greckich wyrażeniach oznaczających różne rodzaje widzenia

Wigilia Paschalna

Po upływie szabatu, o świcie pierwszego dnia tygodnia przyszła Maria Magdalena i druga Maria obejrzeć grób. A oto nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi. Albowiem anioł Pański zstąpił z nieba, podszedł, odsunął kamień i usiadł na nim. Postać jego jaśniała jak błyskawica, a szaty jego były białe jak śnieg. Ze strachu przed nim zadrżeli strażnicy i stali się jakby martwi.
Anioł zaś przemówił do niewiast: «Wy się nie bójcie! Gdyż wiem, że szukacie Jezusa Ukrzyżowanego. Nie ma Go tu, bo zmartwychwstał, jak zapowiedział. Przyjdźcie, zobaczcie miejsce, gdzie leżał. A idźcie szybko i powiedzcie Jego uczniom: „Powstał z martwych i oto udaje się przed wami do Galilei. Tam Go ujrzycie”. Oto, co wam powiedziałem».
Pośpiesznie więc oddaliły się od grobu, z bojaźnią i wielką radością, i pobiegły oznajmić to Jego uczniom.
A oto Jezus stanął przed nimi, mówiąc: «Witajcie!» One podeszły do Niego, objęły Go za nogi i oddały Mu pokłon. A Jezus rzekł do nich: «Nie bójcie się! Idźcie i oznajmijcie moim braciom: niech udadzą się do Galilei, tam Mnie zobaczą». Mt 28, 1 – 10