Kazanie zarejestrowane na Górze Błogosławieństw w dniu 20.03.2019.




wykłady I galerie zdjęć I wprowadzenia do lektury I homilie I audycje
Kazanie zarejestrowane na Górze Błogosławieństw w dniu 20.03.2019.



Okryj mnie, Panie, swoim miłosierdziem według twojej hojności. W ogromie Twej dobroci zamień w proch to, co powinno umrzeć dla Ciebie.
Nie pozwól, abym przywiązywał się do tego, co moje i słabe. Nie pozwól, abym odrzucił to, co od Ciebie pochodzi. Prochem jestem i wszystkie moje myśli z dala są od Ciebie.
Z bólu mówić nie potrafię! Mam jednak dobrą wolę pójścia za Twoimi wskazaniami. Nie chcę zostawiać już nic dla siebie, ale wszystko oddać Tobie i pod Twój osąd.
Marne jest moje dzieło. Po ludzku powinno dawno się rozpaść, ale Ty, Panie, masz w nim upodobanie. Podtrzymujesz je i uświęcasz. Błogosławisz każdemu dobremu postanowieniu i każdej pokucie.
Dzięki Tobie zdolny jestem do modlitwy i pokornego uklęknięcia przed Twoim majestatem. Zgięte kolana i złożone ręce niech będą wyrazem mojej służby i gotowości do podjęcia trudu, który mnie czeka.
Niech ten Wielki Post będzie dla mnie umocnieniem na drodze wiary. Nie pozwól, aby zmiażdżyła mnie pokusa. Niech za każdym razem gdy upadnę, uratuje mnie Twoje nieskończone miłosierdzie. Nie jestem godzien, aby o nie prosić, ale Ty zachęcasz mnie do tego mimo mojej niewdzięczności.
Dobry Jezu, czuwaj przy mnie przez czterdzieści dni, abym i ja mógł czuwać nad sobą. Ulecz przez zbawienną pokutę wszystkie moje grzechy i zranienia. Tobie oddaję cały ten czas, abym mógł na końcu wyznać wiarę w Ciebie i z radosnym okrzykiem zawołać: Chwała Tobie na wieki!
Ks. Mateuszz Szerszeń CSMA
Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi
Lb 6, 22-27; Hbr 1, 1-2;
ostatnio na adoracji pomyślałęm sobie – jaki marny jest ten Pan Jezus. Kawałek suchego opłatka – trochę mąki, wody. I tyle. – można by w kolędzie śpiewać – Jezus marniusieńki…
Tylko tak wpatrując się w Mistrza i Pana pomyślałem sobie… To jest dopiero mistrzostwo ze strony Jezusa. Tak się uniżył, że przyjał Krzyż. Tak się uniżył – stął się taki marniutki, żeby być bliżej mnie… Bo jeśli On obecny jest w marnym kawałku opłatka, to tylko po to , żeby mnie, marnego nie zawstydzić. Żebym ośmielił się z Nim być…
Bo przeciez – ja to nic więcej jak 10000 razy bardziej marny pyłek… Tylko że ja po prostu nim jestem, A Jezus, Bóg, stał się nim dla mnie…
I tu taka rozkminka… Ja też przecież powiniennem wobec innych być właśnie marniusieńki… Tylko czemu ja tak częśto pokazać chce na siłę w zasadzie, ze ja jestem silny, wielki i mocny… Tak to się ludzi odpycha… Muszę być stanowczo bardziej marniousieńkim kawałkiem mąki i wody… Po prostu – stawać się chlebem!