Zbudź się, o śpiący, i powstań!

Jedna odpowiedź do “Zbudź się, o śpiący, i powstań!”

1. Pozostaje wciaz bez odpowiedzi pytanie dlaczego Bog nie zawsze slucha, gdy prosimy Go o zycie naszych bliskich. Przeciez wie, co czujemy… Przeciez to jest dla wiekszosci ludzi prawdziwe trzesienie ziemi. Moze dlatego, ze wystawia nas na probe. Jesli nie spelnie prosby, czy sie ode mnie odwroca? Moze dlatego, ze wie, ze i tak wszyscy do Niego przyjda i spotkaja Tam swoich bliskich i znow beda razem. Ach, i tak zdobeda ta wiedze. Moze dlatego, ze ma inne odniesienie do istoty smierci. To przeciez nie koniec. Moze zabierajac nam droga osobe chce wprowadzic nas na inna droge, ktora spowoduje nasz dalszy rozwoj. Moze uwaza, ze rola bliskiej nam osoby juz sie w naszym zyciu skonczyla. Moj znajomy powiedzial mi, ze nie wierzy w Boga, bo jego tata odszedl w momencie, gdy ten go najbardziej potrzebowal, ze nigdy nie czul Jego obecnosci. Na mszy w kosciele zasnal. Czy Bog go za to ukaral? Nie. Jest bardzo utalentowanym czlowiekiem, swietnie zarabia, dostal nagrode za swoje osiagniecia w technice i pracuje przy silniku Rolls Royce’a. Bog czeka az sobie uswiadomi, ze wszystko, co ma w sobie i swoje osiagniecia zawdziecza wlasnie Bogu. Naleze rowniez do tego grona osob, ktore w spowiedzi nie znalazly tego, czego szukaly. tj. czegos wiecej niz wysluchania formulek. To jest prawdziwe, szczere ze strony Ksiedza, ze Ksiadz ten problem dostrzega, ze Ksiadz ze zrozumieniem do niego podchodzi i nie stara sie nawet nikogo wybielac i wreszcie, ze Sam przyznaje sie do podobnego przezycia z liceum.

   Odpowiedz